White Jade River      
oktober 2018      






"Bos indicus", zegt de heer Rajiv Mal-hotra, Amerikaan volgens zijn paspoort, maar een van India's vooraanstaanden die, sinds hij de zaken aan de kant heeft gedaan, zich wijdt aan een steviger vestigen van wat hij "Swadeshi" noemt (swa-dee-sji), letterlijk "made in India", maar overdrachtelijk onafhankelijkheids- of moeder-/vaderlandsbesef. (Over swadeshi op een andere pagina.) Echter, Bos indicus is de generieke naam voor alle koeiensoorten die India kent, en dat zijn er nogal wat, als "rassen" beduidend meer dan in Nederland of heel Europa, en in aantallen bovenaan de wereldwijde lijst, nog boven BraziliŽ.

In een nog niet zo lang geleden op Youtube geplaatst gesprek met een medestander betoonde de heer Malhotra zich verheugd over het recente verbod op export van koeienvlees vanuit India. Of hij volledig vegetariŽr is, werd niet duidelijk, maar in ieder geval verwees hij naar het Grondwetsartikel 48 waarbij de verschillende deelstaten het recht krijgen om de slacht te verbieden van koeien, kalveren, en andere melkproducerende dieren. Volgens de ene bron houden 24 van de 29 deelstaten zich aan dit advies, volgens de andere zijn het er 20 van de 29.

We moeten even voor ogen houden dat India als federale staat nog vrij jong is, voor en onder het britse koloniale gezag, zelfs tijdens de moghul-periode, was er sprake van verschillende koninkrijkjes. Een woord als swadeshi was nog niet aan de orde. De heer Malhotra's initiatief om dit begrip, als "vaderlandsbesef", geldend over de hele taartpunt, er in te krijgen is dus volstrekt nieuw. Hij heeft zich daarbij als eerste gewend tot hervormingsgezinde indiase moslims. Daarbij stelt hij zich een "islam-van-eigen-bodem" voor zoals ook noordwest Europa dat voor ogen heeft, althans een zekere bestuurslaag of elite op dit continent.
Een van de dingen die de heer Malhotra zijn moslim-vrienden heeft voorgehouden is de daar geldende adat met betrekking tot koeien, c.q. het slachten van koeien. De islam zegt niets over koeien, zo stelde de heer Malhotra, want die leer ontstond in woestijngebieden - daar had je geen koeien; je (de moslim) hoeft je dus ook niet met dat vraagstuk bezig te houden.

Dat verdient nuancering. Een hier verloren gegaan gedicht uit de prť-islamitische periode, met als onderwerp het arabisch schiereiland, heeft het over regen boven het land (de woestijn). Het gebied moet in het verre verleden veel groener zijn geweest dan het nu is.
Kijken we naar de onmiddellijke omgeving van het arabisch schiereiland, dan zien we een bas-relief uit de 8ste eeuw vC, een "neo-Syrisch" werk waarop een koe en haar kalf staan afgebeeld (boven).
Kijken we naar Iran, het vroegere PerziŽ, dan komen we een bas-relief tegen waarop een leeuw een os velt (onder). Hoe oud het werk is, staat er niet bij, maar veel jonger dan het Assyrische zal het niet zijn.
Wanneer Mozes met zijn in sgrafitto uitgevoerde "stenen tafelen" van de berg afdaalt en ziet hoe het volk om "het gouden kalf" danst, dan maakt hij korte metten met het geloof in Baal, die zich in koeiengedaante voordeed, danwel hij maakt een eind aan de regionale volksverering jegens de koe zonder wie de mens toch maar mooi niet (semi-)sedentair had kunnen worden.
Kortom, dat het gebied waar de islam ontstond de koe/het os niet kende, is niet helemaal waar, en niet helemaal onwaar.

Dat neemt niet weg dat met een recent verbod op export van koeienvlees — India was de grootste exporteur van de hele wereld — de moslims te lande zijn getroffen, want zij zijn, c.q. waren de slachters onder het volk, dat staat vast. Moslims daarom voorhouden dat de koran niets over koeien zegt is dan een schrale troost, hoewel alle volkeren op een gegeven moment wel een weg uit een impasse hebben kunnen vinden, dus waarom dan niet de slachters en slagers onder de indiase moslims.
Koeien en India

Terug naar pagina 20

Terug naar de voorpagina

naar het White Jade River-blog

Words in picture-blog



Nieuws over Boeddhisme is een productie van White Jade River, Instituut voor Boeddhisme.
De paginas bestaan sinds december 2004.

Stichting onder nummer 20138036.