vervolg Tangut
Wat tijdens de tentoonstelling centraal stond, resp. staat, is wat in de grafheuvels van de Tangut is aangetroffen aan gaven die de overledene op zijn weg naar een volgend bestaan goed zou kunnen gebruiken, zo was de opvatting. Deze grafheuvels werden in juli 2025 op de Unesco-lijst van werelderfgoederen geplaatst.
Er zijn twee, vanuit de verte gezien, opvallend goede web-spots waar gesproken wordt over de Tangut, ofwel de "Westelijke Xia" (1038 - 1227) die op zeker moment van de Chinese keizer de naam Li mochten dragen. Dat, zo is de conclusie, was in die tijd een hele eer. Hier is onbekend hoe het "Li" geschreven werd, zou het op deze manier zijn (voorb.3), dan hebben we het over ethiek, goede zeden, de norm.
Er wordt in deze WJR-collectie maar zijdelings over de
Westelijke Xia geschreven. Dat geldt ook voor de Engelstalige pagina over de Wei.
De twee wel uitgebreide web-spots zijn dan
deze Insta-site waar de rol van de vrouwen onder de Tangut wordt belicht, en
de dragons-armory-site die vooral gaat over de, zo zegt de overlevering, krijgskunst van de Westelijke Xia.
De meest beknopte beschrijving van de Xia/Tangut/Li luidt: "het waren semi-nomadische krijgers met geschoren hoofd ... Ze gaven de voorkeur aan een combinatie van Han-Chinees institutionalisme en Tibetaanse theocratie...". Zo was er dan een samenkomen van "Han-administrateurs en Tibetaanse lamas."
Overtocht Yinyuan naar Japan ?
Omdat de gezeten figuur, rechts van het midden, een boeddha-afbeelding omhoog houdt die we zouden kunnen interpreteren als
Amitābha Boeddha (Omitofo of Amitofo in het Chinees), en omdat de zenmeester Yinyuan, levend tijdens de Ming-dynastie, de meest bekende monnik van zijn tijd was die naar Japan voer en daar in Nagasaki het Obaku-zen vestigde, zou het paneeltje dat bij veilinghuis Artemis in Colorado, VS, onder de hamer ging Yinyuan's overtocht kunnen uitbeelden.
Boven zijn hoofd zien we het bloemenboompje dat vooral geliefd is bij Jingtu/Obaku-boeddhisten — laat alle bloemen bloeien, en onder het scheepje zien we wellicht Yinyuan's leerling Mu'an Xingtao uit de Kaiyuan-tempel in Quanzhou die zich later bij hem zou voegen. (bron voor het laatste: https://terebess.hu/zen/mesterek/JiangWu.pdf). Deze bron stelt overigens dat de toekomstige abt over de Manpuku-dji in Nagasaki vertrok met ca. 50 medemonniken aan boord van een schip onder gezag van een generaal-kapitein die de Ming-dynastie goed gezind was, een dynastie die kort na uitvaren door de Manchu onder de voet zou worden gelopen, althans in Zuid-Oost China. De geschiedenis van Beijing is een andere, de Manchu moeten daar eerder het zittende bewind hebben verjaagd.
Over Yinyuan's reis is door Jiang Wu een boek geschreven, nog steeds online verkrijgbaar: "Leaving for the Rising Sun: Chinese Zen Master Yinyuan and the Authenticity Crisis in Early Modern East Asia."
|
|
|
Stichting onder nummer 20138036.