White Jade River      
juni 2018      






Een van de oud-collegas, die om bekende visa-redenen terug moest naar zijn vaderland Canada, noemde zijn daar gestichte boeddhistische gemeenschap "Longhwa" (of Longhua). Niet lang genoeg de tijd gehad om rond te kijken en veel te leren, vertaalde hij het woord met "Dragonflower". Dat was correct, ware het niet dat de Singapore-tempel waarvan hij de naam mocht voeren "Dragon Voice" heette, ook Longhua, maar dan anders geschreven en anders uitgesproken. Dat zijn de valletjes waar we in kunnen trappen als we niet oppassen. Van het canadese Longhua is na korte tijd niets meer vernomen: jongens hebben een clubje om zich heen nodig, en zijn zelden in staat om solitair voort te gaan, in tegenstelling tot meisjes.

Opnieuw Shine, maar nu van 7 mei, had een artikel over de Shanghai-tempel "Longhua si" (si = tempel). Yang Jian memoreerde dat dit nu een "zen-tempel" is. Liever hadden we gezien dat hij "ch'an-tempel" had geschreven, om duidelijk te maken dat we hier met de oorspronkelijke chinese boeddhistische meditatiepraktijk te maken hebben.

Wat heel erg opmerkelijk is dat het districtsbestuur de Shanghai Cultural Heritage Administration heeft gevraagd de Longhua op de monumentenlijst te zetten.
Dat een tempel op zo'n lijst komt is niets bijzonders, maar dat het nu uitgerekend de Longhua moet zijn die tijdens het laatste keizerlijke bewind, de Sjieng-dynastie (schrijf: Qing) de thuishaven was van de White Lotus Society (ook deze pagina, en deze), valt toch wel op.
Hoe dan ook, vandaag staat de tempel officieel bekend als een oord van ch'an, hoewel de verschillende tempelhallen daar niet van getuigen.
Een van de hallen is gewijd aan Maitreya, de komende Boeddha zoals de oorspronkelijke Longhua-gemeenschap die ook vereerde. Hij houdt dan ook een lotus (met die hele lange onderwaterstengel) in de handen.
Twee andere hallen zijn gewijd aan respectievelijk Vairocana Boeddha en Amitābha Boeddha.


Op het beeld van Vairocana — wanneer deze beelden werden gemaakt is niet bekend —, zien we dat hij beide handen in de òettara-bodhi mudra (schrijf: uttarabodhi) houdt die de mudra "performer" helpt herinneren aan opperste perfectie. Dat is ook de handhouding die binnen de chinese tempels wordt aangehouden na het maken van de hele en halve buigingen waarbij de vingertoppen het voorhoofd raken, en daarmee begint en eindigt de chinees-māyānistische recitatiedienst met de leer van het Huayen (spreek: hwa-jèn): de recitatie van de lofrede op de Avatámsaka Soetra, en het vertonen van Vairocana's handhouding.

Het beeld dat Amitābha Boeddha moet voorstellen draagt op de linkerhand een soort paleisje, zijn Reine Land voorstellend, en het houdt de andere hand zoals gebruikelijk in de uitnodigende mudra, de raigo in het japans.
Longhua-si

Terug naar pagina 4

Terug naar de voorpagina

naar het White Jade River-blog

Words in picture-blog



Nieuws over Boeddhisme is een productie van White Jade River, Instituut voor Boeddhisme.
De paginas bestaan sinds december 2004.

Stichting onder nummer 20138036.