februari 2023      

  Nieuws over boeddhisme



Als dit kleitablet Yuezi afbeelt, dan zien we hier een koning (volgens sommigen) staand naast een zittende figuur in de lotushouding. Dus zou dat de Yuezi-opvatting van Boeddha kunnen zijn geweest. Het is in indiaas bezit gekomen, en zal in een van de musea bewaard zijn geworden.

In 2020 zijn archeologen tijdens opgravingen in graftombes in de chinese Gansu-provincie gestuit op restanten van het Yuezi-volk (Rouzhi in 't Chinees), vandaag volledig verdwenen, en overigens grotendeels onbekend, behalve in historische werken als die van Christopher J. Beckwith (Empires of the Silk Road, Princeton 2009) waar hij hen ook de naam van Tok'ar geeft, zo genoemd naar het moderne Tocharistan (in 't nederlands waarin alle rare landen een "-stan" zijn: verweggistan).
In zijn behandeling van dit volk meldt Beckwith, p.380, dat de Uiguren (Oeigoeren die in de tiende eeuw eventjes boeddhist zijn geweest tot ze toetraden tot de islam) nogal wat teksten uit het Tochaars hebben vertaald. Hij laat niet weten naar welke taal, maar 't zal de taal van het huidige Oost-Turkestan, c.q. Xinjiang zijn geweest.
Niet iedereen is het er mee eens dat de Yuezi Tochaars waren, overigens, maar dat is hier het onderwerp niet.

De archeologen waar we het hier over hebben stelden vast dat het een zekere Zhang Qian is geweest, eind 2de eeuw vC, gezant namens de Han-dynastie naar het hof van de Yuezhi, die met het woord "Zijderoute" op de proppen kwam.
Men heeft nooit kunnen achterhalen waar dat hof dan wel gevestigd was, en wellicht moeten we het eerder zien als een luxe tentenkamp, nu eens hier, dan eens daar.

Genoemde archeologen zijn sinds 2009 bezig geweest in de streken ten westen van China, onderandere in Uzbekistan, meer bepaald in Samarkand en in Kazakhstan. Op de site van Krasnaya Rechka in Kyrgyzstan zijn ze opnieuw de restanten van een boeddhistische tempel gaan onderzoeken en wat ze daar vonden "vulde wat lege plekken in aangaande de nomaden van weleer".
Met die opgravingen zijn ze verder gegaan op het werk van Enrico Fodde die in 2006 te Krasnaya Rechka was. Toen was het een onderneming financieel gesteund door de Unesco en Japan. Op dat moment werden de restanten geschat op de 6de tot 12de eeuw, en dat feit alleen al vertelt ons dat hier een vorm van het mahāyāna beleden moet zijn geweest. We lezen dat er sprake is geweest van een ommegang om een centraal gedeelte heen, en dat vertelt ons dan weer dat we hier monialen hebben aangetroffen die overtuigd waren van het nut van pra-dàk-shina, met de rechterschouder naar het vereerde gewend rondstappen onder het zeggen van mantra of dharanī.

Het boeddhabeeld dat Fodde aantrof is om een of andere reden verscheept naar de Hermitage in Sint Petersburg. De Hermitage is groot; of het beeld(je) ooit op zaal is verschenen is maar zeer de vraag. In ieder geval nam Fodde wandschilderingen waar die hij definieerde als "levensverhalen van Boeddha". Het is even onbekend of we hier dan moeten denken aan [d]játaka of ava-dana, of aan andere passages uit de canon die in tegenstelling tot de eerder genoemde verhalen zijn actuele leven op aarde behandelen, het leven van de mens die hij was, met armen en benen, een romp en een hoofd.

Naar de nieuwspagina




Nieuws over Boeddhisme is een productie van White Jade River, Instituut voor Boeddhisme.
De paginas bestaan sinds september 2004.
email: whitejaderiver@gmail.com / contactwjr@yahoo.nl

Stichting onder nummer 20138036.