White Jade River      
mei 2018      






De raadselachtige chinese monialengemeenschap Great Enlightenment Buddhist Society op het canadese "Prince Edward Island" (P.E.I.), zo liet de lokale krant op 3 april weten, gaat een verblijf voor de nonnen onder de monialen bouwen. Daar was in januari 2018 al sprake van.
Waar "Venerable Joanna, Venerable Yvonne and Venerable Sabrina", westerse namen maar etnische Chinezen/Taiwanezen, tot dan toe sliepen en woonden staat er niet bij.

Het blijft wonderbaarlijk; er zouden, getuige krantenberichten van ca 2 jaar geleden, honderden monniken en nonnen op het eiland zijn. Het enige dat we toen konden uitvissen is dat de aanvankelijke eigenaar van de nederzetting, een zakenman, zich teruggetrok, en dat de gemeenschap sinds 2008 onder een zekere Mary Jin zou opereren, althans het GWBI (Great Wisdom Buddhist Institute) dat specifiek een oord is voor de nonnen.

Getuige de bewoordingen van het ondervermelde 13 oktober 2017-blog, meer bepaald de doorklik naar een sub-blog over een sangha-bijeenkomst in de Nan-pu-tuo-tempel op Taiwan, zou Mary Jin, toen nog gevestigd op het eiland, in aanvaring zijn gekomen met de regels van de vinaya, en holderdebolder vertrokken zijn — ze is de eerste niet.

Er is op P.E.I. ook sprake van een "Buddhist Wisdom" vice-abt, genaamd Ru, die, zoals onder aangegeven, een combinatie heeft ingesteld van tibeto-chinese boeddhistische praktijken — alhoewel het antwoord in het 13 oktober-blog spreekt over enkel de beleving van het (tibetaanse) gelug-boeddhisme door zijn gemeenschap. Die combi heeft vestigingen op Taiwan, in Singapore, en op het vasteland van China. In hoeverre deze stroming identiek-gelijk is aan de Manchu-esoterische tak van het gelug-boeddhisme dat tijdens de voorlaatste drie keizers in de Verboden Stad beoefend werd, is niet bekend. De "P.E.I.-monialen" worden beschreven als uiterst vriendelijk, maar mondje toe.

Wat er bekend is geraakt uit de Nanputuo-bijeenkomst van monniken is dat er werd gesproken over Mary Jin als een die de monialenregels niet aanhield, zich bovennatuurlijke krachten toekende, en sexueel wangedrag vertoonde. Merkwaardig is dat er minder bekend is over "Ru". Hoe dan ook, de gewijde gemeenschap op Taiwan is er trots op dat ze er na de instroom van het Nationalistische Leger (Kuomintang) in geslaagd zijn de orthodoxe lijn te introduceren, resp. te herintroduceren, of het nu om Reine Land ([d]Jingtu) gemeenschappen gaat, of om gemeenschappen die meer zen-gericht zijn. (Opnieuw) "eigen-richting" boeddhisme wordt moeilijk verdragen, ook al kan de "Mary Jin-opvatting" niet in de ban worden gedaan; Taiwan is uiterst tolerant naar allerlei geloofsopvattingen, ook naar keukentafelprobeersels die nergens op lijken en nergens op slaan.

Op een van de GWBI-fotos zien we hoe een van de vrouwelijke monialen een tekst bestudeert die zowel in het tibetaans als in het chinees gedrukt is, en ook de muurschildering achter het hoofdaltaar heeft Himalaya-invloeden, of tenminste invloeden van het door de Himalaya-stromingen beïnvloedde boeddhisme van Binnen-Mongolië (Manchu).

Het GEBIS (Great Enlightenment Buddhist Institute Society) lijkt de overkoepelende organisatie te zijn. Het is mogelijk dat dit ook de faciliteit is die de mannen onder de P.E.I.-monialen herbergt, en dat zij zo hun eigen hoofdabt hebben, apart van het GWBI.
Een stuk van 13 oktober 2017 probeert een ietsje van de sluier op te lichten; hoe en waarom de komst van honderden monialen van Taiwan naar dit naar alle maatstaven steenkoude eiland met zijn bevolking van arbeiders in de aardolie-winning.

De informatie die in januari-september 2017 online werd gezet geeft iets meer inzicht in de structuur van de gemeenschap waar de inwonende monialen moeten beloven minstens 14 jaar op het eiland door te brengen. Waar ze hun geld vandaan halen wordt beschreven in het 13 oktober 2017-blog: onderandere uit de winst die behaald wordt uit "100+ organic supermarkets in Taiwan" en de winst die het runnen van een privéschool op Taiwan oplevert. Die donaties door gewone burgers, waarvan in het stuk sprake is, laten we dan maar zitten; dat kan best een boel zijn, maar nooit genoeg om honderden monden te voeden.
We weten genoeg. Even wachten met uitnodigen. Zoals het (New) Kadàmpa jaren nodig heeft gehad om weer enigszins onder de deviaties uit te raken, zo kan dat ook gaan gelden voor de P.E.I.-gemeenschap van GEBIS/GWBI, waarvan ik niet zeker ben dat de meerderheid het er na de beloofde veertien jaar nog lang zal uithouden.

Er zit ook een politieke dimensie aan. Nadat de Dalai Lama een "Taiwan is ondeelbaar deel van China" had laten horen, aan het eind van een Taiwan-bezoek waar hij miljoenen bijeen had gesprokkeld, is de taiwanese overheid niet meer zo happig geweest op zijn bezoek. De eerwaarde is er nog wel eens geweest, op uitnodiging naar we moeten aannemen van het GEBIS/GWBI dat (een vorm van) gelug-esoterie voorstaat, maar op ontvangst door overheidsfunctionarissen heeft hij toen niet mogen rekenen. Taiwan voert graag een eigen China-politiek zonder dat monialen van welke denominatie dan ook op die brede weg hun eigen baantje gaan trekken.
P.E.I. en de monialen

Terug naar de voorpagina

naar het White Jade River-blog

Words in picture-blog



Nieuws over Boeddhisme is een productie van White Jade River, Instituut voor Boeddhisme.
De paginas bestaan sinds december 2004.

Stichting onder nummer 20138036.