Sace atthi paraloko, atthi sukatadukkaţānam kammānam phalam vipāko . . .
Als er een volgend leven is, en als er een resultaat is van goede en kwade handelingen, dan heeft de persoon die een heilzaam leven leidt niets te vrezen en zal het goede bereiken. Dit is de eerste zekerstelling. ("Als" = "indien de persoon hiervan uitgaat". Hiermee wordt aanvaardt dat niet iedereen de leerstelling over leven-na-leven zal volgen.)

Sace natthi paraloko, natthi sukatadukkaţānam kammānam phalam vipāko . . .
Als er geen leven na dit leven is, en geen resultaat van goede en kwade daden, dan heeft die persoon nog steeds niets te vrezen wanneer z/hij in het hier en nu een smetteloos en vredig leven leeft. Dit is de tweede zekerstelling.

Sace pana karoto karīyati pāpam, na kho panāham sañcetanāya pāņam atipātayitvā pāpakammam karomi . . .
Als een persoon per ongeluk schade toebrengt dan zal uit zo'n daad geen leed ontstaan. Dit is de derde zekerstelling.

Sace pana akarontepi pāpam na karomi . . .
Als een persoon, zelfs zonder het te beseffen, geen kwaad doet, dan is z/hij zowel in daad als in intentie zuiver en zal geen leed ondergaan. Dit is de vierde zekerstelling.

■ In de plaats Gardner is op 30 juni de International Shakyamuni Buddha Vihāra and Vipassaná Center in vlammen opgegaan. In het complex — we moeten er van uitgaan dat de 3 monniken, resp. 1 non in verschillende gebouwen hun kamers hebben — ontstond vuur op de eerste verdieping van een van de gebouwen. Niemand raakte gewond; de non was op dat moment de enige aanwezige en daarmee de eerste die het vuur probeerde te blussen. Wel werd ze snel naar het ziekenhuis gebracht voor nader onderzoek.
De burgemeester van Gardner betuigde zijn sympathie. Op het moment van publiceren, begin juli, was nog niet bekend of het houten gebouw op een of andere manier heropgebouwd kan worden.

■ Een wat later rondgezonden bericht had het over een "BGR (Buddhist Global Relief) Sangha Council" dat in mei was gehouden rond de senoir monnik bhikkhu Bodhi. Het was het 18e jaar dat deze jarlijkse bijeenkomst plaatsvond, dit jaar met niet alleen theravadin, maar ook met deelnemers uit het mahāyāna, en dan met name uit de stromingen van het Tibetaanse, Chinese en Japanse mahāyāna.

Het is jaren geleden dat organisatoren van inter-boeddhistische evenementen vermeden om Tibetaanse en Chinese afgevaardigden samen te brengen. Tijden zijn veranderd, men vreest niet meer de ire van de Chinese overheid of de overactieve handelwijze van Tibetaanse voorstanders van grotere autonomie. Bovendien was de hier beschreven bijeenkomst er een met een redelijk gering aantal deelnemers.